Van Sinterklaas naar Tomte

Het is op en top december met bijhorend decembergevoel. Het is wit, koud, het eerste ijs komt voorzichtig tevoorschijn op het grote meer bij ons huis. We zijn zelfs het begin van december begonnen als een soort van “vanouds” met pakjesavond. Ondanks dat het wat anders was en we in real life geen piet of sint hebben gespot, was dat voor onze zevenjarige toch geen reden om van zijn geloof te vallen. Ok, ik geef toe dat dat misschien ook te danken was aan dit iets te enthousiaste hulpje. Zo kwamen er mails direct van de sint waarin hij aangaf druk bezig was te zorgen dat de cadeautjes ook hier op tijd zou aankomen, spoelde er een pakje aan bij het meer en zat de brievenbus vol met chocolade munten. Het feest was volledig toen bleek dat skipiet ons huis had gevonden en een postzak vol cadeaus had achtergelaten in het houthok. Tja en toen gebeurde er iets waar dit hulpje achteraf van denkt dat ze iets te ver is gegaan. Om de overgang van de sint naar de kerst (wat best een big deal is hier) goed te laten verlopen, liet de skipiet in de nacht van 5 op 6 december nog wat extra cadeautjes achter. Het waren allemaal kerstspulletjes met een uitgebreide brief van de sint waarin hij veel sprak over zijn oude vriend de kerstman.
Dus zo kon het gebeuren dat we inmiddels ruim twee weken later onderweg waren naar de stad voor kerstinkopen en het volgende gesprek tussen mij en Tijs plaatsvond:
Tijs vroeg mij wat we eigenlijk gingen doen en ik antwoorde dat ik alvast een paar cadeautjes voor onder de boom ging halen.
Hij keek me aan en zei: “Maar dat hoeft niet, dat doet Tomte (zweedse naam voor de kerstman) toch?”
“uh nee, de cadeautjes leggen we er zelf onder, zoals altijd. Dat deden we in Nederland ook, dat weet je toch?”         zeg ik iets wat verbaasd.
“Ja maar mama, dat is logisch want dat was veel te ver, nu wonen we dichtbij Tomte dus hoef jij niets meer te doen.”
Tja kinderlogica, daar kun je niets aan afdoen. Stond ik dan weer met een mond vol tanden.
Uiteindelijk heeft hij met eigen ogen gezien dat mama cadeautjes kocht en heeft hij zelf wat pakjes onder de boom gelegd en hebben we het er niet meer over. Dat Tomte wel langskomt bij zijn klasgenootjes, daar twijfelt hij niet aan. Hij vindt het allemaal wel best. Het maakt de voorpret er niet minder op. We hebben er zin in, onze eerste kerst hier. De boom is versierd, de grote boodschappen gehaald, de visite (vanuit Nederland) bijna onderweg en alles wijst erop dat we dan na jaren eindelijk onze witte kerst krijgen. Vanaf deze plek wil ik iedereen een geweldige kerst wensen, met of zonder sneeuw!

4 thoughts on “Van Sinterklaas naar Tomte

  1. Eline, Arne ,Sara en Tijs
    Wat een prachtige verhalen weer ! Groot genoegen om te lezen. Fijn dat jullie het in Zweden naar je zin hebben. Vanuit het “warme” Lochem (7 graden boven nul) willen we jullie een fijne kerst toewensen en alle goeds voor het nieuwe jaar, dat nog wie weet hoeveel verrassingen voor jullie in petto heeft.
    Bedankt voor de foto’s met jullie verhalen. Hartelijke groeten van Andries en Annie

    Like

  2. Lieve Eline en Arne en Sara en Tijs!
    Wat een prachtig verhaal weer van je, Eline, dankjewel hoor. Alle stukken bij elkaar leveren straks een mooi boek op ook! Wij wensen jullie hele fijne kerstdagen met Ricardo en Didi en de kinderen (denk ik) en alle goeds in Zweden in 2018.
    Hartelijke groet,
    Hugo en Nannie

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s