(Fika) gezelschap gezocht

Aangezien ik er van het weekend streng ben aangesproken op het feit dat ik dit jaar nog niet heb geschreven, lijkt het me weer de hoogste tijd om wat van me te laten horen.
Een mooie aanleiding om het te hebben over contact. Want daar gaat het toch om. Ik schrijf omdat ik dat heerlijk vind om te doen, maar het is toch wel fijn als het gelezen wordt en ik reacties krijg. Al het contact met familie en vrienden gaat via digitale wegen nu en dat is wennen. Gisteren schoonde ik mijn facebook wat op en begon ik in een weemoedige bui wat oude berichten te lezen. Dan valt me op dat het eigenlijk nu niet veel anders is dan toen, ook in Nederland was veel van het contact digitaal gefaciliteerd zeg maar. Maar er was een heel groot verschil, heel veel van het contact was aanleiding voor ff een kop koffie daar of een voorstel tot het samen naar een evenement gaan. De opstap voor echt contact, fysiek elkaar treffen en kletsen. Tja en dat is nu niet meer en dat is soms jammer. Delen over en weer dat wel, maar daarna stilte. Dat klinkt dramatisch maar dat valt mee hoor, gewoon iets om te consateren dat ook dat erbij hoort.
Dat brengt me terug in Zweden. Want ik heb hier iets heel belangrijks ontdekt. Ze lopen hier namenlijk ook rond, mensen. Echt niet veel anders dan in Nederland, alleen wat minder dat wel (de mensen dan , niet het lopen want dat doen ze hier dan juist weer meer). Elke dag kom ik ze tegen, op het werk, school, de bus, noem maar op. Dus vanuit de constatering dat het iets teveel gedoe is om met een vriendin uit Nederland af te spreken voor een bakkie en de constatering dat je hier op straat tegen mensen kan aanlopen (soms ook tegen een eland maar dat is weer een ander verhaal) komt de conclusie dat ik hier ook contact kan maken. Dan heb ik het natuurlijk niet over het bestellen van een brood bij de winkel of een gesprek met mijn baas over het opnemen van vakantiedagen, maar contact dat leiden kan tot die kop koffie ( hier fika dus).
De eerste stappen zijn gezet en de eerste uitnodigingen voor een fika al aanvaard. Makkelijk is het niet, het opbouwen van een nieuw sociaal leven. Nu kan ik een heel verhaal ophouden over dat dit komt door de zweedse terughoudendheid en mijn gebrek om een stottervrij gesprek te voeren in het Zweeds, iets waar een behoorlijke kern van waarheid in zit. Maar ach, het is gewoon simpelweg altijd wel lastig om ergens als nieuwe binnen te komen.
Gelukkig hebben we een goede troef in handen, of eigenlijk twee. Een van 7 en een van 10. De kinderen zijn ons tien stappen voor en hebben al vrienden zat wat leidt tot speelafspraken en bijna elk weekend een feestje waar wij de rol van taxichaffeurs vervullen en steeds vaker dezelfde ouders tegenkomen. Gisteren nog waren beide kinderen uitgenodigd bij een poolparty van ons buurjongetje waarbij ook de ouders waren uitgenodigd om een oogje op de eigen kroost te houden en voor (ook belangrijk) de fika. Het werd een gezellige middag met leuke gesprekken, ondanks dat stotterende Zweeds van mij.

5 thoughts on “(Fika) gezelschap gezocht

  1. Hoi Eline en Arne en Sara en Tijs,
    Leuk om weer van jullie te horen (Eline!), ik miste je berichten al. En ik kan me goed voorstellen dat het lastig is zo ver weg te wonen en je contacten opnieuw te moeten opbouwen. Maar het gaat jullie al goed lukken, begrijp ik. Stotterend dan nog wel misschien, maar toch. Gewoon doorgaan lijkt me, wordt het al iets minder koud daar trouwens? Mij lijkt de winter geweldig daar, veel beter dan hier, kwakkelweer, regen, storm, elke dag blue monday zeg maar, januari en februari zijn rampzalig. Dan kun je beter helder koud weer hebben met zon en sneeuw.
    Ik wacht al weer op het volgende bericht hoor!
    Veel groeten van Hugo en Nannie.

    Like

  2. Het is leuk je verhalen te lezen.
    Begrijp dat je in een nieuwe omgeving, opnieuw moet opbouwen. Jouw kennende komt dat zeker goed😘

    Like

  3. Hoi Eline en familie.

    Fijn om te lezen dat je steeds meer gaat wennen aan het idee, dat je daar woont en leeft en ook dat je daar nieuwe contacten op gaat bouwen. Toen wij in Spijkenisse kwamen wonen, nu 34 jaar geleden, zat ik met 2 kleine kinderen (1 1/2 jaar was Sarah en Paul nog geen 4 weken) en had ik ook geen kennissen hier. Als je ergens als nieuweling gaat wonen, moet je alles opnieuw opbouwen. Jullie hebben het daar wat lastiger: de taal, andere gewoontes, buren wat verder, de school wat verder weg. Maar je ziet: het komt langzaam maar zeker op gang. Het komt allemaal goed en over een tijdje, zul je zien, gaat het met de taal ook makkelijker natuurlijk. Straks ga je in het Zweeds denken en dromen!
    Over 4 weken zie je ook je moeder, Machteld en JJ weer. Iets om naar uit te kijken. Het gaat allemaal lukken. En voor ons: schrijf door, het is heerlijk om te lezen! Veel liefs, Wim en Anneke Blom

    Like

Leave a Reply to Hilly Wellner Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s