Het is 24 februari en er is iets aan de hand hier. In het anders zo rustige (slaap)stadje Mora staan grote files en overal zijn er mensen. Al weken horen we over deze periode die dan bijna is aangebroken. Horrorverhalen over uren in de file staan om op je werk te komen en verhalen over… Continue reading Vasaloppet

Ik sta op het perron in Borlänge en zwaai naar een trein die het station rustig uit rijdt. In die trein zitten mijn moeder, haar man en mijn zus. Vijf dagen waren ze hier en hebben we volop genoten dat we weer bij elkaar waren. Met een kleine brok in mijn keel en raar gevoel… Continue reading Daar gaan ze…

Een paar weken geleden kregen we een mailtje. Het was een mailtje van de emigratiebeurs. Of we dit jaar weer intresse hadden om toegangskaarten online aan te schaffen. Er verscheen een grote glimlach om mijn mond. Het is ergens in oktober 2016. Arne verteld me dat hij een mail heeft gekregen. In de mail zat… Continue reading De emigratiebeurs

1.2.3.4.5.6.7.8.9.10. Mocht je afvragen wat ik aan het doen ben. Ik tel, in het Zweeds nog wel. Een van de eerste dingen die je leert bij zweedse les, tellen. Dat is maar goed ook, want na zes maanden hier wonen weet ik hoe belangrijk het is dat je dat kan. Niet alleen om drie kaneelbullen… Continue reading Tot tien tellen…

En zo zit ik alweer voor de laatste keer in de bus van Falun naar Mora. Nouja, dat klinkt wat dramatisch en ik sluit niet uit dat ik ooit weer een keer in deze bus zit, maar waar het omgaat is dat het dagelijkse ritje vanaf vandaag tot de verleden tijd hoort. Na twee maanden… Continue reading Laatste ritje..